Proje, kuluçka, eğitim ve üretim işlevlerini tek bir yapı kurgusu içinde bütünleştiren, çok katmanlı bir inovasyon merkezi olarak tasarlanmıştır. Alanın sınırlı fiziksel kapasitesi ve yoğun program gereksinimleri bir kısıt olarak değil, mekânsal yoğunluk ve etkileşim potansiyeli üreten bir tasarım girdisi olarak ele alınmıştır. Bu doğrultuda yapı, dış ölçekte net, rasyonel ve bütüncül bir kütle kompozisyonu sergilerken; iç mekânda parçalı, geçirgen ve karşılaşma odaklı bir atmosfer çeşitliliği üretir. Böylece kompakt kütle organizasyonu ile sosyal ve programatik zenginlik arasında bilinçli bir gerilim kurulmuştur.
zemin kat planı
1. kat planı
2. kat planı
bodrum kat planı
sistem detayı
Kampüs Kurgusu ve Sosyal Kümelenmeler
Proje, tüm kampüs bileşenlerini tek bir kütle içerisinde hibrit bir işleyişle bir araya getiren bütüncül bir mekânsal organizasyon önerir. Yapı; girişimcilik, araştırma-geliştirme ve endüstriyel dönüşüm süreçlerini destekleyen bir inovasyon ekosistemi olarak kurgulanmıştır. Bu kurgu, üretim–öğrenme–girişimcilik ekseninde tanımlanan üç ana omurga üzerinden işler ve farklı programatik katmanlar arasında süreklilik kurar.
Bu bütünlüğün mekânsal odağını “yaşayan atrium” oluşturur. Atrium yalnızca katları birbirine bağlayan bir boşluk değil, yapının sosyal ve kamusal nüvesidir. Kat holleri sirkülasyon alanı olmanın ötesine geçerek sergi, workshop ve film gösterimi gibi etkinliklere ev sahipliği yapar; korkuluklara entegre edilen oturma birimleri ve dinlenme nişleri sayesinde enformel karşılaşmaların, izleme ve etkileşimin gerçekleştiği sosyal kümelenmelere dönüşür. Kamusal alanlar — giriş, fuaye, sergi holü, kafeterya ve teras — bu sosyal çekirdeği destekleyerek yapının kentle kurduğu arayüzü tanımlar.
Programın ilk omurgasını oluşturan girişimcilik ve ofis alanları, kuluçka birimleri, girişimci ofisleri, co-working alanları ile mentörlük ve dönüşüm danışmanlık ofislerini aynı kümede bir araya getirir. Bu yapı, yarı kamusal üretim ortamı ile daha kontrollü ofis mekânları arasında geçiş sağlayan esnek bir çalışma dokusu üretir ve disiplinler arası etkileşimi teşvik eder.
İkinci omurga olan eğitim ve paylaşım mekânları, eğitim salonları, toplantı odaları, bölünebilir salon ve konferans/çok amaçlı salonu birlikte çalışabilecek şekilde kurgular. Workshop alanları ve mikro kampüs yaklaşımı, süreklilik gösteren bir öğrenme ortamı oluştururken; fuaye ve sergi holü, üretim ve eğitim süreçlerinin görünür kılındığı kamusal eşik işlevi görür.
Üçüncü omurga olan üretim ve teknoloji alanları ise model fabrika, atölye ve tematik laboratuvarları (robotik otomasyon, robotik kaynak, enerji ve yeşil dönüşüm, dijital üretim, VR/AR simülasyon vb.) teknik hacimlerle birlikte organize eder. Kaynak ve bakım atölyeleri üretim sürecinin uygulama ayağını desteklerken, kargo ve lojistik destek birimleri operasyonel sürekliliği sağlar. Sirkülasyon şeması, üretim alanları ile ofis ve eğitim birimleri arasında kontrollü fakat geçirgen bir ilişki kurarak hem güvenliği hem de etkileşimi dengeler.
Servis alanları, ıslak hacimler, personel alanları ve teknik hacimler (ısıtma-soğutma merkezi, enerji ve sistem odası, su deposu, sığınak) yapının altyapısal sürekliliğini sağlayacak biçimde arka planda örgütlenmiştir.
Ekip
Cengizhan Aydın [FRONTWORKSHOP]
Emre Demirtaş [TOZWORKS]
Yardımcılar
Rana Buse Tavşan, Mimar
Şevval Büşra Özmen, Mimar